Chest artícol a l'è scricc in Bergamàsch, ortograféa del Dücat Lombard oriental


Ol Santo Vangél l'è 'l lìber che l' cónta sö la èta, i miràcoi, i 'nsegnamèncc, la mórt e la ressuressiù de Nòst Signùr Gesü Crést.

I vangéi üficiài, cioè chèi acetàcc cóme giös'cc da la Césa Catòlega e da töte i ótre Cése cristiane, i è quàter:

  • ol Vangél de San March (Κατὰ Μᾶρκον εὐαγγέλιον - segónt March) fòrse del 70 d.C.;
  • ol Vangél de San Matéo (Κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον - segónt Matéo) scricc tra 'l 70 e l' 100 d.C.;
  • ol Vangél de San Lüca (Κατὰ Λουκᾶν εὐαγγέλιον - segónt Lüca) scricc tra 'l 80 e 'l 90 d.C;
  • ol Vangél de San Gioàn finìt de scrif vèrs ol 100 o 'mpó dòpo.

töcc i óter Vangèi i è mia acetàc da la Césa Catòlega e e da töte i ótre Cése cristiane i è ciamàcc apòcrifi.

Ol nòm VangélModifiché

Ol nòm Vangél l' vé dal gréch antìch ευαγγέλιον (euanghélion) che l' völ dì la buna notissia.

La lèngua di VangéiModifiché

Se pènsa che i Vangéi i sìes istàcc iscricc 'n gréch antìch, fò che 'l Vangél del San Matéo scricc fórse 'n Aramàich e per chèsto ciamàt Ol Vangél di Ebrèi, ma l'è mia sigür, de fati gh'è riàt dóma di tèsti 'n gréch antìch.

Tradussiù en LumbàrtModifiché

 
Ol Vangél del March

Ol Vangél de San March l'è stacc tradüsìt in Bergamàsch dal Gioancarlo Giaàss e dal Ümbèrt Minèl.
Ol Cìrcol Filològich Milanés l'ha facc öna tradüsiù de töcc i quàter Vangéi.